In mijn werk geef ik aandacht aan ethische onderwerpen die een persoonlijke waarde voor mij hebben.
Wat werkelijk van belang is in mijn leven — en mogelijk ook in dat van anderen — vormt een terugkerend thema in mijn werk.
Onbevangenheid speelt daarin een belangrijke rol.

Bij het vormen van een oordeel is het essentieel om ons niet te laten leiden door stereotypen of vooroordelen.
Eerste indrukken kunnen onvolledig of misleidend zijn, en juist het uitstellen van oordelen en het bewaren van een open houding biedt vaak de meeste ruimte voor inzicht — of het nu gaat om het horen van een verhaal of het bekijken van een beeld.

Zowel in mijn stillevens als in mijn natuurfoto’s onderzoek ik de spanning tussen het zichtbare en het wezenlijke.
De objecten in mijn stillevens functioneren daarbij als ankerpunten: schijnbaar eenvoudig, maar geladen met betekenissen die pas zichtbaar worden wanneer de blik vertraagt.

Mijn werk nodigt uit tot contemplatie: een verstilling waarin ruimte ontstaat om voorbij het oppervlakkige te kijken en anders te leren zien.
Het vraagt om openheid en reflectie, omdat waarneming zelden eenduidig is.

Het spoort ook aan om waarde te ontdekken die niet schuilt in gewichtigheid maar in eenvoud.
Door eenvoud te omarmen ontstaat ruimte voor diepgang, die innerlijke rijkdom kan ontsluiten.

Om esthetisch zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid te blijven — als een ode aan eerlijkheid — laat ik mijn foto’s bewust onbewerkt.