De fotografie van Henry Pennings komt voort uit dezelfde bewogenheid zoals tot uitdrukking gebracht in zijn grafische werk; dat wat een mens en het leven zo mooi maakt. Maar het verschil bestaat uit een vereverwichtiging en een intuïtieve beschouwing die veel verder gaat.  

Zijn foto's zijn onbewekt, hij wil esthetisch zo dicht mogelijk bij de werkelijkheid blijven.